اگر نوت بوک شما بتواند به جای شما فکر کند چه؟ سازمان‌دهنده کتاب همکلاسی بر اساس موضوع، برنامه زمان‌بندی و ضرب‌الاجل مرتب می‌شود—هوشمند، نه استرس‌زا!

قبلاً فکر می کردم که خوب درس خواندن به معنای بیشتر فکر کردن است. پشت میزم می‌نشستم، به یادداشت‌ها خیره می‌شدم و بارها و بارها از خودم می‌پرسیدم: اول چه چیزی بخوانم؟ چگونه همه اینها را به خاطر بسپارم؟ اگر نکته کلیدی را از دست بدهم چه؟ این عادت مرا کند کرد. ذهنم مشغول بود، اما یادگیریم ضعیف باقی ماند. من انرژی زیادی را صرف نگرانی کردم، نه برای مطالعه. حالا یک ایده ساده‌تر را دنبال می‌کنم: کمتر فکر کنید، بهتر مطالعه کنید. این بدان معنا نیست که از فکر کردن دست بردارم. این بدان معناست که من از هدر دادن زمان برای افکار اضافی که به من کمک نمی کنند تا به جلو بروم دست نمی کشم. من روی اقدام روشن تمرکز می کنم. شروع مطالعه را آسان‌تر، دنبال کردن را آسان‌تر و تکرار را آسان‌تر می‌کنم. در اینجا روشی است که من استفاده می کنم. 1. من قبل از باز کردن کتابم یک هدف را انتخاب می کنم و هرگز با یک برنامه مبهم مانند "ریاضی مطالعه" نمی نشینم. من چیزی واضح تر می گویم، مانند: - قوانین جبر را مرور کنید - 20 سوال گرامری را تمام کنید - یک فصل را بخوانید و یک یادداشت کوتاه بنویسید وقتی هدف کوچک و واضح است، ذهن من آرام می شود. من می دانم از کجا شروع کنم. من ده دقیقه وقت نمی گذارم تصمیم بگیرم چه کار کنم. 2. من با ساده ترین مرحله شروع می کنم بسیاری از مردم منتظر "حال و هوای مناسب" هستند. من هم قبلا این کار را می کردم. اکنون کتاب را باز می کنم و با اولین کار آسان شروع می کنم. شاید اسم تاپیک رو کپی کنم شاید یک صفحه را خواندم. شاید من یک سوال ساده را حل کنم. حرکت کوچک به من کمک می کند تا سرعت ایجاد کنم. وقتی شروع می کنم، مغزم دیگر مقاومت نمی کند. 3. من در بلوک های کوتاه مطالعه می کنم ساعات طولانی مطالعه می تواند از بیرون خوب به نظر برسد، اما همچنین می تواند باعث خستگی سریع من شود. وقتی از بلوک های کوتاه و متمرکز استفاده می کنم بهتر کار می کنم. مطالعه می کنم، استراحت کوتاهی می کنم، سپس به کار برمی گردم. این ذهن من را تازه نگه می دارد. همچنین باعث می شود کار کمتر احساس شود. وقتی سعی می کنم یکباره زیاده روی کنم، متوجه می شوم که یک خط را دو بار می خوانم. تمرکزم از بین میره یادداشت هایم به هم ریخته می شود. بلوک های کوتاه به من کمک می کند از آن اجتناب کنم. 4. من یادداشت های ساده می نویسم و ​​سعی نمی کنم یادداشت هایم را فانتزی جلوه دهم. من می نویسم: - کلمات کلیدی - جملات کوتاه - یک مثال - یک سوال که هنوز باید مرور کنم یادداشت های ساده مرور سریعتر هستند. آنها همچنین به من کمک می کنند تا بیشتر به یاد بیاورم. اگر صفحه یادداشت خیلی شلوغ باشد، از آن اجتناب می کنم. اگر تمیز باشد به آن برمی گردم. دانش آموزی که سال گذشته با او کار کردم عادت داشت هر خط را با رنگ های منظم بازنویسی کند. دفترش زیبا به نظر می رسید، اما هنوز درس را فراموش کرده بود. وقتی از او خواستم یادداشت‌ها را فقط به ایده‌های کلیدی کاهش دهد، سرعت مرورش را بهبود بخشید و استرس کمتری احساس کرد. 5. من خودم را امتحان می کنم، نه فقط حافظه ام را خواندن احساس امنیت می کند. تست کردن سخت تر به نظر می رسد، اما چیزهای بیشتری یاد می دهد. کتاب را می بندم و از خودم می پرسم: - تازه چه چیزی یاد گرفتم؟ - آیا می توانم آن را با کلمات ساده توضیح دهم؟ - آیا می توانم یک سوال را بدون نگاه کردن حل کنم؟ این مرحله به من نشان می دهد که چه چیزی را واقعاً می دانم و آنچه را که فقط فکر می کنم می دانم. 6. از تمرکزم محافظت می کنم تلفن من بزرگترین دشمن مطالعه عمیق است. من آن را کنار گذاشتم. هشدارها را خاموش می کنم. من فقط مواد مورد نیازم را روی میز نگه می دارم. اگر فضای من پر از حواس پرتی باشد، ذهن من آنها را دنبال می کند. یک میز تمیز به من کمک می کند آرام باشم. یک اتاق ساکت به من کمک می کند تا در انجام وظیفه بمانم. زمان مطالعه من زمانی مفیدتر می شود که سر و صدا را از ابتدا کاهش دهم. 7. من هر جلسه را با یک مرحله بعدی واضح به پایان می برم قبل از اینکه متوقف شوم، کار بعدی را که بعدا انجام خواهم داد می نویسم. به این ترتیب، فردا وقتم را تلف نمی‌کنم تا به یاد بیاورم کجا را ترک کرده‌ام. صفحه را باز می کنم، به یادداشت نگاه می کنم و ادامه می دهم. این عادت کوچک باعث صرفه جویی در انرژی می شود. همچنین استرس را کاهش می دهد. من آموخته ام که مطالعه بهتر این نیست که مغزم را مجبور به کار بیشتر کند. این در مورد از بین بردن فشار اضافی است. وقتی کمتر به برنامه های عالی فکر می کنم، با سهولت بیشتری مطالعه می کنم. وقتی از دنبال کردن یک ایده بزرگ و نامشخص از «مولد بودن» دست بردارم، می‌توانم هر بار روی یک کار تمرکز کنم. پیشرفت واقعی از آنجا شروع می شود. اگر احساس می کنید گیر کرده اید، این را به شما می گویم: هدف را کوچک نگه دارید، یادداشت ها را ساده نگه دارید و مرحله بعدی را قابل مشاهده نگه دارید. مطالعه باید برای شروع به اندازه کافی واضح، برای ادامه دادن به اندازه کافی ثابت و برای تکرار آنقدر ساده باشد.

قبل از اینکه بتوانم آنها را به یادداشت های مفید تبدیل کنم، ایده های کوچک را از دست می دادم. یک کلاس می توانست سریع حرکت کند. قبل از اینکه فرصتی برای شنیدن چیزهایی که شنیدم داشته باشم، یک جلسه می تواند به پایان برسد. میز من پر به نظر می رسید، با این حال ذهنم هنوز آشفته بود. به همین دلیل است که من دفتری را دوست دارم که مانند یک همکلاسی آرام کار کند. این افکار من را در یک مکان نگه می دارد و به من کمک می کند در مسیر خود باقی بمانم. من از آن برای یادداشت های کلاس، لیست وظایف، برنامه های مطالعه و یادآوری سریع استفاده می کنم. طرح بندی تمیز صفحات من را آسان می کند تا اسکن شوند. می‌توانم فضایی برای سؤالات بگذارم، نکات کلیدی را علامت‌گذاری کنم و یادداشت‌های کوتاهی را در کنار ایده اصلی اضافه کنم. وقتی بعداً مرور می کنم، وقتم را برای جستجو در صفحات شلوغ تلف نمی کنم. یک مثال ساده برای من باقی می ماند. در طول یک درس علوم، معلم من یک فرآیند را مرحله به مرحله توضیح داد. در یک صفحه نکات اصلی را نوشتم و در صفحه بعد سؤالات خودم را. بعد از کلاس سوالات را یکی یکی چک کردم. بررسی من آسان تر بود و می توانستم آنچه را که قبلاً فهمیده بودم و آنچه هنوز به کار نیاز دارد را ببینم. من همچنین دوست دارم که این نوع نوت بوک با زندگی روزمره مناسب باشد. من می توانم از آن برای مدرسه، محل کار یا برنامه ریزی شخصی استفاده کنم. این یک روال کامل نمی خواهد. این فقط به من یک مکان روشن برای شروع می دهد. بعضی روزها یادداشت های طولانی می نویسم. بعضی روزها فقط چند خط می گذارم. این انعطاف پذیری بیش از آنچه مردم فکر می کنند اهمیت دارد. اگر از افکار پراکنده، صفحات مختلط و یادداشت هایی که هرگز احساس نمی کنید تمام شده اند خسته شده اید، این دفترچه می تواند به شما در ایجاد عادت بهتر کمک کند. من ایده‌ام را نزدیک نگه می‌دارم زیرا باعث می‌شود روزم سبک‌تر شود، و استفاده از ایده‌هایم آسان‌تر می‌شود.

من احساس را می دانم. یادداشت‌های من به عنوان یادآوری‌های کوچک شروع می‌شوند، سپس به فهرستی طولانی تبدیل می‌شوند که باز کردن آن سخت است. ایده های جلسه در کنار لیست های مواد غذایی قرار دارند. یادداشت های کلاس با وظایف کاری ترکیب می شود. یک ایده خوب دفن می شود و من به جای بازیگری زمان را برای جستجو تلف می کنم. به همین دلیل است که من یک راه ساده برای مرتب کردن سریع یادداشت ها را دوست دارم. من به یک سیستم فانتزی نیاز ندارم. من به یک تمیز نیاز دارم چیزی که بیشتر به من کمک می کند این است: - من یک مکان اصلی را برای همه یادداشت ها نگه می دارم و از پریدن بین برنامه ها، صفحات کاغذی و چت های تصادفی خودداری می کنم. وقتی همه چیز در یک مکان قرار می گیرد، بلافاصله احساس آرامش بیشتری می کنم. - من بر اساس هدف مرتب می کنم، نه بر اساس خلق و خو، از گروه های ساده مانند کار، خانه، مطالعه، ایده ها و وظایف استفاده می کنم. یادداشتی در مورد تماس تیمی وارد کار می شود. یک یادآوری برای خرید شیر وارد خانه می شود. یک فکر سریع برای یک پست به ایده ها می رود. - من از برچسب های کوتاه استفاده می کنم. نام‌های کوتاه به من کمک می‌کنند سریع حرکت کنم. یافتن «پرداخت قبوض» آسان‌تر از یادداشت مبهم مانند «موارد مهم» است. - یادداشت‌های طولانی را به آیتم‌های اکشن کوچک تبدیل می‌کنم اگر «راه‌اندازی طرح» را بنویسم، از خودم می‌پرسم این به چه معناست. شاید لازم باشد پیش نویس را بررسی کنم، به یک طراح پاسخ دهم و یک تماس بازبینی تنظیم کنم. گام های کوچک آسان تر به نظر می رسد. - من یادداشت ها را در زمان های تعیین شده مرور می کنم و منتظر نمی مانم تا لیست نامرتب به نظر برسد. من هر روز یا هر هفته چند دقیقه را صرف پاک کردن یادداشت‌های قدیمی، ادغام تکرارها و سنجاق کردن یادداشت‌های مهم می‌کنم. یک مثال واقعی از هفته خودم می آید. یک بار یک صفحه نوت بوک پر از یادداشت های ترکیبی از تماس مشتری داشتم. این صفحه دارای ایده های وب سایت، لیستی از سوالات، یادآوری پرداخت و یادداشت تحویل بود. در نگاه اول مفید به نظر می رسید. در عمل سرعتم را کند کرد. من آن را از هم جدا کردم. ایده های وب سایت در یک پوشه قرار گرفتند. سوالات به لیست وظایف تبدیل شد. یادآوری پرداخت به یادداشت های مالی من منتقل شد. یادداشت تحویل در یک فایل پروژه جداگانه قرار گرفت. پس از آن، آنچه را که نیاز داشتم در چند ثانیه پیدا کردم. این همان بخشی است که بسیاری از مردم از دست می دهند. مرتب سازی سریع به معنای زیباتر کردن یادداشت ها نیست. این در مورد قابل استفاده کردن آنها است. قانون ساده من این است: - یک یادداشت، یک هدف - یک برچسب، یک معنی - یک بررسی، یک پاکسازی من همچنین کلمات داخل هر یادداشت را ساده نگه می دارم. منظورم را می نویسم. اگر لازم باشد با کسی تماس بگیرم، نام و دلیل را می نویسم. اگر لازم باشد یک پیش نویس را تمام کنم، مرحله بعدی را می نویسم. دسته بندی یادداشت های پاک آسان تر است و بعداً استفاده از آنها آسان تر است. این برای دانش آموزان، مشاغل آزاد، تیم های کوچک و والدین پرمشغله کار می کند. دانش آموز می تواند یادداشت های سخنرانی را بر اساس موضوع مرتب کند. یک فریلنسر می تواند ایده های مشتری را از فاکتورها جدا کند. والدین می توانند یادآوری های مدرسه را از برنامه های غذایی دور نگه دارند. سیستم کمی تغییر می کند، اما ایده ثابت می ماند. وقتی یادداشت هایم مرتب می شوند، فشار کمتری احساس می کنم. انرژی کمتری صرف جستجوی چیزها می کنم. من سریعتر انتخاب میکنم کارها را زودتر شروع می کنم. این ارزش واقعی برای من است. یادداشت ها را سریع مرتب کنید لیست را ساده نگه دارید. هر یادداشت را آسان برای خواندن، آسان برای پیدا کردن، و آسان برای عمل بر روی.

خیلی جاها یادداشت می کردم. یک یادداشت جلسه در تلفن من نشست. یک لیست کار در یک برنامه چت زندگی می کرد. یک ایده سریع روی یک صفحه شل باقی ماند. در پایان روز، انرژی بیشتری را صرف یافتن چیزها کردم تا انجام کار. مشکل همین بود. کار من شلوغ به نظر می رسید، اما ذهنم پراکنده بود. من جزئیات کوچک را از دست دادم. وظایف را تکرار کردم. یادم رفت چه قولی به مردم دادم درهم و برهمی بلند نبود، اما مدام من را تخلیه می کرد. بنابراین من یک تغییر ساده ایجاد کردم. من برای همه چیز یک دفترچه انتخاب کردم. نه به خاطر قدیمی بودن کاغذ. نه به این دلیل که برنامه ها بد هستند. من این کار را انجام دادم زیرا یک مکان به من یک دید می دهد. می توانم آن را باز کنم و بدون پریدن به اطراف، کار، افکارم، حرکت بعدی و کارهای ناتمامم را ببینم. نوت بوک من اکنون ساختار واضحی دارد. یک قسمت برای کارهای روزانه است. یک قسمت مربوط به یادداشت های جلسه است. یک قسمت برای ایده است. یک قسمت برای پیگیری است. من قالب را ساده نگه می دارم، بنابراین وقت خود را برای تصمیم گیری درباره نحوه نوشتن تلف نمی کنم. تاریخ را بالای صفحه می نویسم. کارهای فوری را نزدیک بالای صفحه قرار دادم. زیر هر نت فاصله می گذارم. من از خطوط کوتاه استفاده می کنم، نه بلوک های طولانی. به این ترتیب می توانم صفحه را در چند ثانیه اسکن کنم. یک صفحه تمیز به من کمک می کند واضح تر فکر کنم. صفحه شلوغ مرا کند می کند. من این را در بازدید از مشتری یاد گرفتم. یک بار با صاحب فروشگاه کوچکی نشستم که پیام‌های فروش، سهام و مشتریان را از طریق حافظه مدیریت می‌کرد. او مدام می گفت: "من همه چیز را در ذهنم می دانم." سپس یک تماس با تامین کننده آمد، مشتری در مورد سفارش پرسید و او در وسط جمله متوقف شد زیرا باید سه مکان را برای یک جزئیات بررسی می کرد. بعد از آن شروع به استفاده از یک دفترچه یادداشت کرد. او سفارشات روزانه را در سمت چپ می نوشت. او پیگیر مشتریان را در سمت راست نوشت. او اقلام پرداخت شده و پرداخت نشده را با علائم ساده مشخص می کرد. یک هفته بعد، او به من گفت که فشار کمتری را احساس می کند. او هنوز همان کار را داشت، با این حال روزش راحت‌تر بود، زیرا می‌توانست ببیند چه چیزی نیاز به توجه دارد. به همین دلیل است که من به یک دفترچه اعتماد دارم. فانتزی نیست. سخت نیست. فقط زمانی کار می کند که زندگی پر شود. روال خود من ساده است. اول روز دفترچه را باز می کنم. من سه کار اصلی را که باید تمام کنم می نویسم. من یک بخش برای تماس ها یا پیام ها اضافه می کنم. جا را برای یادداشت های آن روز می گذارم. شب ها صفحه را مرور می کنم و موارد ناتمام را به روز بعد منتقل می کنم. این عادت کوچک من را از حمل افکار نیمه تمام به صبح روز بعد باز می دارد. همچنین به من کمک می کند با خودم صادق باشم. اگر کاری مدام از صفحه ای به صفحه دیگر حرکت کند، می دانم که باید طرحم را تغییر دهم. شاید کار خیلی بزرگ باشد. شاید من نیاز به کمک داشته باشم. شاید به یک قدم کوتاه تر نیاز داشته باشم. این دلیل دیگری است که من یک دفترچه یادداشت را دوست دارم. الگوهایم را به من نشان می دهد. میتونم ببینم کجا تاخیر دارم می توانم ببینم کجا تلاشم را هدر می دهم. می توانم ببینم کدام کار بیشترین نتیجه را به من می دهد. اگر می خواهید این را امتحان کنید، آن را ساده نگه دارید. یک دفترچه انتخاب کنید از یک صفحه در روز استفاده کنید. وظایف را در خطوط کوتاه بنویسید. فضایی برای تغییرات بگذارید. در پایان روز آن را مرور کنید. این کار را برای چند روز انجام دهید، و صفحه مانند یک مرکز کنترل برای کار شما احساس می شود. من به یک سیستم کامل نیاز ندارم. من به سیستمی نیاز دارم که همچنان از آن استفاده کنم. یک دفترچه آن را به من می دهد. یادداشت های من را در یک مکان، وظایف من را در یک مکان و توجه من را در یک مکان نگه می دارد. اینطوری با آرامش بیشتر و سر و صدای کمتر کار می کنم. ما تجربه گسترده ای در زمینه صنعت داریم. برای مشاوره حرفه ای با ما تماس بگیرید: Xu: Sales@yunyuoffice.com/WhatsApp +8613757889029.

دانلوسکی، جان، 2013، تقویت جعبه ابزار دانش‌آموز: استراتژی‌های مطالعه برای تقویت یادگیری براون، پیتر سی، 2014، ماندگار کردن: علم یادگیری موفقیت‌آمیز نیوپورت، کال، 2016، کار عمیق: قوانینی برای موفقیت متمرکز در دنیای پریشان: A11، Kening2، کیورا، راهنمای عملی برای دانش آموزان کلیر، جیمز، 2018، عادات اتمی: راهی آسان و اثبات شده برای ایجاد عادات خوب و شکستن عادات بد مورگنسترن، جولی، 2001، سازماندهی از درون به بیرون: سیستم بدون خطا برای سازماندهی خانه، دفتر و زندگی شما